Jammer

Hoi Pakje Kunst,

Om duidelijk te laten weten waarom een klein resumé van ons gesprek.

Kunstenaars maken werk. De nieuwste werken staan vaak nog niet op hun website. Ze halen ook overal hun inspiratie vandaan en om extreem klein werk te kunnen verzinnen wordt er (soms) een nieuwe ader van inspiratie aangeboord. Die leidt tot nieuw werk. Heel goed als iets leidt tot inspiratie en nieuw werk!

Voor de 3 euro die je per pakje ontvangt kun je het als (professioneel) kunstenaar zien als PR en er iets in stoppen dat veel tijd kost of je kunt kijken of je de uitdaging dat het binnen een tijdslimiet en kostenlimiet moet ook toevoegen aan de maat van het werk. 

Onze overheid heeft ergens vorig jaar verteld dat het minimum uurtarief voor een ZZPer € 16 zou moeten zijn. Dat betekent dat je 12 minuten hebt per werk en dat is dan eigenlijk inclusief materiaal kosten, ontwerp, alles. 

Wat is kunst? Wie bepaalt wat er in een oeuvre mag? Wie bepaalt of mijn werk goed genoeg is en voor welke prijs? 

Ik was ervan uit te gegaan dat er vertrouwen zou zijn dat wat ik erin stop, wat ik goed werk vind, waar ik blij van wordt (en nee, dit vat ik niet lichtvaardig op), er ook in zou mogen. 

Misschien moet ik een Salon des Refusés beginnen. Want het hele idee van kunst is dat je verrast wordt, getriggerd, een beetje pijn gedaan misschien. Maar niet dat je krijgt wat ‘de meeste mensen' 'de massa’, verwacht(en). Dan kun je beter een rage bedenken of een A merk. 

Ik vind het heel erg jammer dat dit zo gaat. Ik ben kunstenaar, full time, ik vond het heel leuk en inspirerend om mee te doen en ik vind het heel jammer dat ik dan toch weer niet vrij ben. Dat iemand anders weer denkt te kunnen bepalen wat goed is en wat niet. En daar pas ik voor. Voor iets wat leuk moet zijn en plezier en genieten krijg ik toch onzin en flauwekul.

Dus vanzelfsprekend stop ik met Pakje Kunst. 

Hoe dan ook. Ik stel het op prijs als je deze mail ook aan de regio managers laat lezen. 

Ik heb een postje op linkedin hierover geplaatst en de reacties die ik hierop kreeg waren: Jammer dit van Pakje kunst! en Ik zou hem zeker uit de muur getrokken hebben Saskia. en Ik heb een tijdje terug een Pakje Kunst gekocht. Deze tekst staat op het doosje. Mij lijkt dat jouw hazelnoten prima in het concept passen!

Pakje Kunst

Wat is nu eigenlijk kunst. En wanneer is het geld waard en hoeveel dan. Onlangs heb ik piepkleine kunstwerkjes gemaakt voor in Pakje Kunst. Hazelnootjes met erin Seed Life Food gegraveerd met lemniscaatjes ertussen, het teken voor oneindigheid. En een piepklein logo. De hazelnootjes komen uit mijn tuin waar ik een inmiddels grote struik heb staan. Bij de gegraveerde nootjes zit een papiertje met nog meer dingen die de hazelnoot zou kunnen zijn en de vraag wat jíj erbij bedenkt. Engels en Nederlands. Ik werd er helemaal blij van. Zo’n Pakje Kunst kun je bij Pakje Kunst automaten -omgebouwde sigaretten automaten- trekken als een kroket uit de muur bij de Febo. Het kost 4 euro. Super leuk natuurlijk. Maar mijn vragende hazelnoot mag niet. Het is niet geschikt voor het Grote Publiek, voor De Massa. De regio managers waren het over eens. Wauw. Eens waren al die volwassenen uit de massa kinderen die zich verwonderden over De Dingen, die duizend keer vroegen ‘waarom’ en voor wie de werkelijkheid fluïde was. Ze zijn geworden tot consumenten met een huis hebben en een auto, duizend dingen om te kopen en doorlopend bang dat de wereld anders is dan ze verwachten. Ik houd niet van de massa.

Voor wie een filosofisch hazelnootje wil, ik heb er 30 gemaakt. Kom maar halen!

PS Natuurlijk zijn er meer vragen. Wat is een minimum tarief, wat is kwaliteit, wie bepaalt wat er in mijn oeuvre mag. Maak ik het uitsluitend ter promotie of doe ik het gratis of voor een bizar bedrag. Wat is mijn werk waard en wat ben ik waard. Doet kunst maken pijn of is het fijn.

Agenda voor 2020 tot nu toe:

28 en 29 januari; Roode Bioscoop, live beelden maken naar aanleiding van de muziek die er gespeeld wordt door Greetje Bijma en Joost Lijbaart en Kika Sprangers en Joost Lijbaart. Een avontuur! Kom lekker kijken! Theater de Roode Bioscoop; Haarlemmerplein 7, 1013HP Amsterdam, 020 6257500, info@roodebioscoop.nl

21 en 22 mei Goudse Keramiekdagen, Gouda

9 tot en met 30 juni Sexpo, Galerie H200 Groningen, over de vrouwelijke sexualiteit

13 tot en met 21 juni Kunstschouw Zeeland, Tentebosch, Haamstede

15 en 16 juni Kölner Keramiker Markt, Keulen, Duitsland

30 augustus, åpen gård Frilund Gård, Bjørkelangen Noorwegen.

Wolvige, naar aanleiding van Wolfert Brederode en Joost Lijbaart.

Open atelier vrijdag en zaterdag

18 december, we zijn druk met Kerst. Of niet natuurlijk. Voor de mensen die nog een kadootje zoeken, ik heb een heleboel werk van onder de 100 euro en zelfs een paar werkjes van € 10 op het moment dus er is voor iedere portemonnee wat te vinden. In mijn atelier aan huis is een kleine verkooptentoonstelling ingericht. Reliëfs van porselein, originele tekeningen in passepartout, Vergeet-Mij-Nietjes in een lijstje, The Family; portret-reliëfs in een lijst van hout met een geschiedenis. Maskers natuurlijk, van dieren of mensen. Als je graag meer wilt uitgeven kan dat ook. Vrijdag 20 dec. open tussen 14 en 19 uur, zaterdag 21 dec. tussen 12 en 19 uur, Dorpsweg Ransdorp 117. Wil je op een ander moment komen? Bel even om een afspraak te maken. 0642350194

Banaan

Afgelopen week staat in het licht van een opgeplakte en opgegeten banaan. De duurste banaan ter wereld. Dan hoop ik maar dat hij toch tenminste wel biologisch was dacht ik. Juist in de bananen-industrie is grootschalig gebruik van chemicaliën gemeengoed. Dit is erg slecht voor de gezondheid van de plantagearbeiders. Onder hen komen onvruchtbaarheid, afwijkingen bij het nageslacht, maag- en huidkanker en aandoeningen aan neus, ogen en vingernagels veel voor. Er is nog een kant. Nederlandse modestudente Merel Engelman maakte in 2013 een werk voor een schoolproject. 'We moesten een inspiratieboek maken en ik wilde een esthetisch beeld creëren waarin contrasten werden getoond, waarin trash en high-end samenkomen. Toen bedacht ik het beeld met een banaan vastgeplakt met ducttape op een witte marmeren achtergrond.' Het bizarre spel van geld en macht en status dat ik lelijk en afgrijselijk vind; het maken van een beeld, de banaan, marmer, ducktape; jong zijn en onbekend dus waardeloos en onbeschermd; onbekend zijn en alleen een werktuig en waardeloos en onbeschermd; bekend zijn dus iedere drol die je maakt is geld waard… Kunst maakt het zichtbaar, laat al deze lagen verschijnen. En ik ga gewoon door met mijn werk dat niet brult en toch ook echte kunst is.

Black Friday of Shining Friday?

Ja, ik voel het ook. Heb ik niet nog iets nodig? Is er niet iets dat ik al wilde kopen, dan doe ik dat zeker vandaag. En de andere kant. Moet ik werk met korting verkopen, kan er nog wat van mijn prijs af. Mijn prijzen zitten altijd net boven mijn pijngrens, als ik minder vraag krijg ik pijn in mijn buik als ik iets verkoop. Dus nee, die zakken liever niet.Hanteert onze maatschappij te hoge prijzen of er is iets anders aan de hand?

Om meer te verkopen ben ik marketing cursussen gaan doen. Grootste tip; “Spreek het reptielbrein aan. Maak ze bang en kom dan met de oplossing. Dan kopen mensen wel.” Dat is wat er nu gebeurt. Bange mensen kopen spullen. Het meeste daarvan ligt al onder de prijs in de winkels, onder de buikpijn grens; buikpijn in andere landen, op andere continenten, die zien wij niet. In plaats van Black Friday zouden we Shining Friday in moeten voeren waar alles in de winkel ligt voor prijzen die hoog genoeg zijn. Om textiel werkers een normaal loon te geven zodat hun kinderen naar school kunnen en hoog genoeg zodat de natuur niet leeg getrokken wordt.

Willen we iedere dag in het nieuw op een stervende planeet wonen of willen we iedere dag mooi gekleed, niet in het nieuw op een bloeiende aarde waar we het samen goed hebben. Op naar Shining Friday!