Contact

Do you want to buy a sculpture, have a portrait made or do you need a sculpture but you are not sure what exactly? Do you need a custom-made project? I would love to hear from you and will react asap, this is in most cases the next day.

Calling is fast (please think of the time zone, I am in Amsterdam, CET); +31 (0)642350194

Have a lovely day! Saskia

//

Wil je een beeld kopen, een portret laten maken of heb je een beeld nodig maar weet je niet precies wat? Wil je een op maat gemaakt project? Ik hoor het graag en reageer zo snel mogelijk, dat is meestal morgen al.

Bellen gaat snel; +31(0)6423 501 94

Fijne dag gewenst! Saskia

Dorpsweg Ransdorp
Amsterdam, NH, 1028
Netherlands

art for life; sculpture that makes you wonder

Blog NL

Smoke...

 

Sokkels zijn vervelende dingen

saskia de rooy

Sokkels zijn vervelende dingen. Een lomp blok vaak dat er uitsluitend toe dient om een beeld uit het gewone te tillen. Van de tafel of van de grond. Een lift zonder schoonheid. Natuurlijk zijn er genoeg beeldhouwers die er ook zo over denken en het anders doen. Brancusi maakte zijn sokkels als het corps de ballet die zijn solostuk, 'Het Beeld', de ruimte in brengen. Spannend en verfrissend om te zien. Inspirerend. Heerlijk. Nu ben ik Brancusi niet dus doe ik het anders, ik gebruik vaak tafeltjes. Zelf-gemaakt natuurlijk en omdat ik binnenkort op Art Eindhoven sta wilde ik nieuwe tafeltjes die ook heel gemakkelijk te vervoeren zijn. Inklapbaar dus. Er zou een stagiaire komen voor het eerst, dus ik dacht, we gaan ontwerpen en dan zien we wel. Maar het ging als een tierelier en aan het eind van de middag hadden we een prototype staan! Hij blij, ik heel erg blij en ook bijna klaar voor Art Eindhoven (nog wel even 8 extra exemplaren maken). Art Eindhoven, stand 29, 13 en 14 april. Wil je komen, laat me weten, ik heb een aantal toegangskaarten te vergeven!

Sokkel met kop

Onweerstaanbaar aanbod...

saskia de rooy

Soms krijg ik een aanbod; een galerie vindt mijn werk echt mooi en ik kan meedoen aan een tentoonstelling in Hamburg. Een expositie van een maand, kosten € 659 (ex 19% BTW) en de commissie is 20 % van de verkoop prijs. Om een idee te krijgen van mijn winst mogelijkheden reken ik uit wat er verkocht moet worden om quitte te spelen. Een of meer werken met een totale waarde van 1200 euro moeten worden verkocht (hoewel ik niet weet wat voor BTW tarief er daar geldt en waarover dan precies, in NL is het soms9% over de verkoop prijs en 21 % over de commissie, maar dat weet ik dus niet, hoe dat in dit geval is). Bij 1200 euro heb ik de kosten voor de tentoonstelling eruit, de 20% betaald en ik heb de werken gebracht en de rest opgehaald (2 x 700 km) en dan heb ik ook nog 34 euro verdiend voor koffie en een broodje bij het brengen en het halen. Voor mijn atelier huur, nieuwe klei, stoken van een oven is geen geld. Laat staan om van te leven of mijn kinderen van te eten te geven. Soms is het moeilijk om niet heel cynisch te worden.

blije haas

Leien dakje; Ronald Snijders

saskia de rooy

Het portret van Ronald Snijders was een ander verhaal. Gelukkig ging het helemaal niet van een leien dakje. Ronald moest twee keer komen zitten voor ik zag wat er mis ging. Nu is het altijd bijzonder als iemand model zit, we praten over van alles en nog wat maar nooit over koetjes en kalfjes. In de intimiteit van het ontstaan van dat werk in de klei gaan de verhalen altijd over de dingen die jouw (en mijn) leven de moeite waard maken. Of moeizaam maken. Of geweldig maken. Omdat ik in een portret de ziel van iemand wil vangen kan het niet over oppervlakkigheden gaan. En Ronald is een fantastisch verteller en daarbij intelligent en vol levenslust. Hij heeft heel veel meegemaakt en is heel bewust een schakel in zijn familie. En we hadden het natuurlijk ook over gekleurd zijn of wit zijn in deze samenleving, man zijn of vrouw, tegenstellingen. Uiteindelijk kon ik het portret goed afmaken. Nu zijn we allebei heel tevreden en was het nog een keer geweldig toen Ronald zijn portret kwam bekijken.

Ronald Snijders

Dol op klei

saskia de rooy

Van de week leerde ik een van mijn collega's hoe ze een fluitje van klei kan maken. Ze gaat en beeldende-kunst-, en muziek project doen en het leek haar leuk om fluitjes te maken met basisschool kinderen. Na wat technische zaken, duimpotjes maken, ballonnetje, tuit, is het moment aangebroken om het gekke ding geluid te laten geven als je erop blaast. Natuurkunde, zeker, en zo leuk! Het moment dat je alle do's en don'ts netjes hebt uitgevoerd en je blaast op de tuit, als er dan dat geluid ontstaat, een aardse toon, soms met nog heel veel valse lucht (dat klinkt als wind), dat is magisch. Dat vind ik zo geweldig aan klei. Wij mensen gebruiken het al millennia. Om uit te eten, in te bewaren, muziek op te maken, beelden van te maken. Rituele objecten of wastafels, eierporseleinen theekopjes en WC-potten, en we kunnen er zelfs in wonen, overheen rijden...-baksteen- het is allemaal van klei! Bijkomend dingetje dat me nu ook zo aanstaat is dat het aarde is en aarde wordt. Als het stuk gaat kun je er de weg mee opvullen of het in de sloot kieperen zonder dat mens of een dier er last van heeft. En ja, ik houd van doodskopfluitjes...

ocarina

Oprispingen

saskia de rooy

Steeds opnieuw komen er vreemde woorden uit de televisie. Ze zijn te pijnlijk om letterlijk te onthouden maar ze komen neer op; kunst is voor gekkies en kunst is eigenlijk op zijn best een hobby. Onbelangrijk. Iets voor in de marge. Niets om serieus te nemen. Als er dan een herdenking is van het een of ander verzamelen we ons rond een monument; jawel, een kunstwerk! Om heel belangrijke gebeurtenissen een plaats te geven, en dat hebben wij mensen kennelijk ook letterlijk nodig, maken we een monument. Als we trouwen geven we onze geliefde een ring. Mooie dingen die symbolen zijn voor belangrijke momenten, ons leven zit er vol mee. Een stad is geen plek waar we willen zijn zonder schoonheid, zonder theater, zonder muziekpodium. Leven zonder kunst kan maar, weh, het is geen lolletje. Leve de kunst dus! Leve het leven ten volle!

IMG_2765.jpg

Januari 2019; Verkoop, Art Scam, Kanjer Kinderen, Liefde

saskia de rooy

Op 4 januari kreeg ik een geweldig e-mailtje. Iemand wilde om zijn vrouw te verrassen 2 beelden kopen, Priscilla, een buste (€ 4000) en het portret van Jan Sierhuis (€2400). Topstukken uit mijn collectie. Omdat de trouwdatum in zicht was vroeg hij of het wel snel kon. Het geld parkeerde hij op een USA bankrekening en voor transport voegde hij 300 euro extra toe. Dat ging lukken!

Ik maakte 2 kisten en bracht ze met spoed naar Fedex... Ze waren onderweg...

Toen ze waren afgeleverd kwam het geld niet. Ik kreeg het vriendelijke verzoek of ik 700 euro op een crypto wallet wilde over maken, dan zou het geld komen. Nou, nee, dat wilde ik niet. Ik belde die bank, en nee, die email die ik had gekregen kwam niet van hun. Juist ja. Ik belde de politie in Tsjechië, waar ik de beelden heen had gestuurd. Die was heel doortastend en ging meteen naar het adres waar de beelden waren, een soort opslag en transport bedrijf met vestigingen in Hongkong en China, de UK en Duitsland. En Tsjechië dus. Met dat bedrijf kon ik contact opnemen, er was een blauw linkje voor een email adres. Maar een blauw linkje, dat durfde ik niet aan te klikken! Ik was volledig in argwaan en achterdocht geschoten en ik vond dat Tiptrans bedrijf ook heel verdacht. Na bellen met mensen met verstand van verschillende dingen, vrienden van vrienden, oude kennissen, juristen, IT deskundigen en de politie in Amsterdam en Rumburk en een heleboel akelige scenario's in mijn hoofd reden Joost en ik zondag naar Dresden waar we een heerlijke romantische avond beleefden en sliepen in een enorm hotel. De volgende ochtend reden we door naar Rumburk. Daar maakten we, na een bezoek aan de politie en een paar uur wachten in een hip koffietentje, de kisten van de beelden open en zagen dat het goed was. Na nog een 'het is prima' bezoek aan de politie reden we in één ruk de 800 km naar huis. Daar hadden de kinderen zich grootmoedig gekweten van alle taken die bij het dagelijks leven horen, de kanjers.

In deze afgelopen weken heb ik dan ook veel opgestoken. Er zijn rotmensen op de wereld die gemene dingen doen en er zijn heel veel lieve mensen die je willen helpen waar ze kunnen. Mijn werk laat ik niet stelen maar een goed thuis bij mensen die het kopen vind ik hartstikke fijn. Ik ben samen met een super lieve man die me troost en helpt als dat nodig is. En mijn kinderen zijn groot geworden.

Heleen, Arthur, Arja, Myra, Yannick, Ramon, Linda, Erik, Bouke, Joost, Suse, Migchel, Marian, Stijn en Elve en de politie van Rumburk en Amsterdam; allemaal dank je wel!

De beelden staan weer te koop, wachtend op een goed thuis.